Monday, January 17, 2011

ఫ్లాట్ నెం 402

డిసెంబర్ 31st 2006....
ఫ్లాట్ నెం 402
కాలింగ్  బెల్ మ్రోగగా, డోర్ ఓపెన్ చేశాడు అభి ...
ఎదురుగా ఆకాంక్ష ..
"అకీ ..." అతని కళ్ళలో కొత్త మెరుపు ఆమెని చూడగానే .. "నాకు తెలుసు బంగారం నువ్వొస్తావని .. నన్ను విడిచి నువ్వుండలేవు.. నేను కూడా ఉండలేనురా ..." అన్నాడు ఉద్వేగంగా .. అతని కళ్ళలో చెమ్మ ఆమె దృష్టి దాటిపోలేదు ...
"నేను లోపలికి రావచ్చా.." అంది క్లుప్తంగా ...
"నువ్వెప్పుడెప్పుడు వస్తావా అని ఎదురు చూస్తున్నానురా .." అన్నాడు ఆమెకి లోపలికి దారిస్తూ ...
"నీ దెగ్గర ఉన్న నా వస్తువులు .. గిఫ్టులు ... గ్రీటింగులు ... ఫోటోలు .. అన్నీ నాకు కావాలి .. అవి తీసుకెళ్ళడానికే వచ్చాను .." అంది
"ప్లీజ్ అకీ ... నేను చెప్పేది ఒక్కసారి విను ... ఇంకెప్పుడు అలా జరగదు ... నువ్వు లేని నా జీవితాన్ని నిజంగా ఊహించుకోలేను .."
"ఇనఫ్ ... జరిగింది చాలు ... Let me go on with my life.."
                                                            ******

జనవరి ఫస్ట్ 2008....
అర్థరాత్రి దాటింది... డాబా మీదున్న వాటర్ ట్యాంక్ మీద కూర్చున్నాడు అభి...
చల్లని గాలి రివ్వున వీస్తుంది... కనిచూపు మేరల్లో కనిపించే సిటీ అంతా వెలుగులు చిమ్ముతుంది..కొత్త సంవత్సరంలోకి అడుగెట్టిన ఆనందంలో నగరంలో జనాలు చాలా మంది సంబరాల్లో మునిగితేలుతున్నారు ...
పెద్దవాడైనా  పేదవాడైనా.. ప్రతిరోజొక పండుగలా జీవించేవాడైనా .. గుండెల్లో పుట్టెడు దుఃఖం దాచుకున్నవాడైనా .. అన్నీ మరచిపోయి ఆనందంగా ప్రతిఒక్కరినీ కొత్త సంవత్సరం సంతోషంగా గడపాలని కోరుకునే గొప్ప రోజు .. కానీ అభికి సంవత్సరం క్రితం అది తన జీవితాన్ని ఎప్పటికీ మార్చివేసిన రోజు ...

"Aki why did you do this to me?" సూన్యంలోకి చూస్తూ తనలో తానే అనుకున్నాడు అభి "ఎంతగా ప్రేమించాను ... నువ్వేలోకం అనుకున్నాను ... నన్ను వదిలి ఎలా వెళ్లిపోగలిగావు.. How could you cheat on me.." అతని కళ్ళు ఎర్రబారాయి ... " ఇంత చేసినా నీ మీద నాకున్న ప్రేమ తగ్గలేదు .."
                                                             ********

జనవరి 2, 2007

లిఫ్ట్ లోంచి బయటకి వచ్చాడు అభి ... తనతో పాటు ఓ అమ్మాయి కూడా ...
తన ఫ్లాట్ కి వెళ్లి లాక్ ఓపెన్ చేయ్యబోతుండగా .. "Excuse me" అంది ఆ అమ్మాయి..
ఎంటన్నట్లుగా ఆ అమ్మాయి వైపు చూశాడు అభి..
"నేను కొత్తగా మీ పక్క ఫ్లాట్ 403కి వచ్చాను ... నా పేరు ప్రియ ... చిన్న హెల్ప్ చేస్తారా?"
"చెప్పండి .."
"హాల్లో బుక్స్ ర్యాక్ ఒకటి ఉంది .. దాన్ని నా బెడ్ రూమ్ కి మార్చాలి ... నేను ఒక్కదాన్ని మూవ్ చెయ్యలేను ... మీరు హెల్ప్ చేస్తే ఇద్దరం కల్సి ఈజీగా మూవ్ చెయ్యొచ్చు ..."
"సరే ... పదండి .." అంటూ ఆమెతో పాటు ఆమె ఉంటున్న ఫ్లాట్ కి వెళ్లాడు అభి ...
లోపలికి వచ్చాక ఇద్దరూ కల్సి ఆ ఉడెన్ బుక్స్ ర్యాక్ ని ఆమె బెడ్రూం లోకి మార్చారు ...
"చాలా థాంక్స్ ... మిగతావి నేను ఈజీగా సర్దుకోగలను .. ఇదొక్కటే కొంచెం బరువైంది .. మీరు హెల్ప్ చేసారు .. చాలా థాంక్స్ .."
"ఇట్స్ ఓ.కే .. ఈ ఫ్లాట్ లో మీరొక్కరే ఉంటున్నారా?"
"అవును ..."
"ఒంటరిగా అనిపించదా ..."
"చిన్నప్పటినుంచీ నాది ఒంటరి జీవితమే .. ఇప్పుడు కొత్తగా ఒంటరినేమీ కాదు ... "
ఆ మాట విని ఆమె వైపే ఓ క్షణం అలా చూస్తుండిపోయాడు ... 'ఎక్కడ విన్నాను ఈ మాట .. అవును ఆకాంక్ష కూడా ఇలానే అనేది ..'
"అభి గారు ... మంచి కాఫీ తెస్తాను ఉండండి .."
"నా పేరు మీకు??"
"హా హా .. అది పెద్ద కష్టమా ..." అంటూ నవ్వుతూ లోపలి వెళ్ళింది ..
అక్కడ ర్యాక్ లో ఉన్న పుస్తకాలను చూస్తున్నాడు అభి ..
"మీరు సిడ్నీ షెల్డన్ చదువుతారా?" అడిగాడు కాఫీ కప్పుతో వస్తున్న ప్రియని చూసి ...
"మై ఫేవరెట్ ..." అందామె ...
ఆశ్చర్యపోయాడు ....

                                                      ******
డిసెంబర్ 31st, 2006.

ఆకాంక్ష అభికి ఇచ్చిన గిఫ్ట్స్ అన్నీ వెతికి మరీ కలెక్ట్ చేసుకుంటుంది ...
"ఇంకా నాకు సంబంధించినవి నీ దెగ్గర ఏమైనా ఉన్నాయా?" అంది అభి వైపు చూస్తూ ..
"నా ప్రాణం ఉంది కావాలా?"
"నేనేమీ పిశాచాన్ని కాదు ... నేను నీకు ఇచ్చిన సిడ్నీ షెల్డన్ బుక్స్ ఎక్కడ?"
షెల్ఫ్ వైపు చూపించాడు అభి ...
అన్నీ ప్యాక్ చేసుకుంటుండగా ... కార్ హారన్ వినిపించింది.. బాల్కనీ లోంచి చూసి ఎదో సైగ చేసింది ...
"ఎవరు?" అన్నాడు అభి
"రాజ్ ..."
"వాడొక ఈడియట్ ... వాడితో నీకేం పని ..."
"నీకంటే ఎన్నో రెట్లు నయం ... అయినా నా విషయాలు నీకు ఇక అనవసరం ..."
"పిచ్చిగా మాట్లాడకు ... నా మీద కోపంతో వాడికి దెగ్గర అవుతున్నావా ... వాడు నన్ను ఎంత మోసం చేసాడో నీకు తెలియదా ... "
"షటప్ ... నా లైఫ్ నా ఇష్టం ... నీ లాంటి సైకో కంటే రాజ్ ఎంతో బెటర్ ... హీ ఈజ్ మై గుడ్ ఫ్రెండ్ అంతే ..."
"అకీ ... గివ్ మీ ఏ చాన్స్ ... I will correct myself.. "
"Am exhausted giving u chances... Now, i don't wanna take any chance with you... you understand that..." అంటూ వెళ్లిపోతుండగా, ఆమెకి వెళ్లి అడ్డుగా నిల్చున్నాడు ...
"అభీ తప్పుకో..."
"వెళ్ళనివ్వను ... ప్లీజ్ .. నేను చెప్పేది విను ... నిన్ను వదులుకోలేను ..."

                                                     ********
జనవరి 2nd, 2007

"ఏంటి అలా చూస్తున్నారు .." అడిగింది ప్రియ
"ఏమీ లేదు ... నా ఫ్రెండ్ ఒక అమ్మాయికి కూడా నీలాగే సిడ్నీ షెల్డన్ నోవెల్స్ ఇష్టం .."
"ఓహ్ అలాగా ... ఫ్రెండా... గాళ్ ఫ్రెండా?" అంది నవ్వుతూ
"హమ్ .... We broke up recently.."
"Oh am sorry ..."
"Thats ok... మీ గురుంచి చెప్పండి ... మీకు బాయ్ ఫ్రెండ్ లేడా?"
"నాదీ మీ స్టోరీనే ... విడిపోయాం ..." అంది
"అవునా ... ఏమయింది?"
"మెన్ ఈగో ... too much possessiveness ... ఆఫీసులో అందరితో నాకు రేలషన్ అంటగట్టి మెంటల్ టార్చర్ పెట్టాడు ... చివరికి భరించలేని స్థితికి వచ్చాను ..."
అభికి తానేమి వింటున్నాడో అర్థం కావడం లేడు ... "Who is she?" అనుకున్నాడు ఆశ్చర్యంగా ...
"ఆఫీస్ నుంచి లేట్ గా వచ్చి తనకి కాల్ చేస్తే .. 'ఈ రోజు ఎవడి బండి మీదో వెళ్ళావట... మీ ఆఫీస్ లో పని చేసే నా ఫ్రెండ్ శేఖర్ చెప్పాడు ... వాడితో బాగా క్లోజ్ గా మూవ్ అవుతున్నావట..' అంటూ ఏడిపించే వాడు ... ఒకోసారి 'తిరిగితే తిరిగావులే.. వాళ్ళతో నీ రాసలీలలు ఎలా సాగించావో చెప్పు ... విని తరిస్తా' అంటూ చెండాలంగా మాట్లాడేవాడు .. He was sick.."
అదంతా విని స్టన్ అయ్యి అక్కడే కొయ్యబొమ్మలా నిలబడ్డాడు అభి ..

                                                          ******

డిసెంబర్ 31st, 2006.

"Get off my way.." అంది అతన్ని విదిలించుకుంటూ ...
"ప్లీజ్ అకీ ... ఇంకెప్పుడు అలా ప్రవర్తించను ...ఈ ఒక్కసారికి నన్ను క్షమించు .."
"ఇంక నాకు ఓపిక లేదు ...  I have experienced the extremes of your psychopathic nature.. you are sick... మాట్లాడిన పతి మగాడితో రిలేషన్ అంటగట్టే నీలాంటి వాడిని ఇన్ని రోజులు ప్రేమించాను అన్న ఊహే నాకు కంపరం పుట్టిస్తుంది ..."
"అది నాకు నీ మీద ఉన్న అతి ప్రేమ అలా చేయించింది ... నువ్వెక్కడ నా చెయ్యి జారి పోతావో అన్న ఇన్సెక్యూరిటీ నాతో అలా చేయించింది ... నీ అందం చదువుతో పోలిస్తే నేను నీకు ఎక్కడా సరితూగను.. అందుకే నీ విషయంలో నాకు ఎప్పుడూ ఇన్సెక్యూరిటీ ఉండేది ... అందుకే ఓవర్ పోసేసివ్ గా ఉండేవాడిని.. ఇవన్నీ నీ ప్రేమ వల్ల కలిగినవే .. అంతే కానీ నేనేదో సైకోని కాదు .."
"Whatever, its over... రేపు నువ్వు పెళ్లిచేసుకోబోయే అమ్మాయిని అయినా ప్రేమతో చూసుకొని కనీసం మనిషివి అనిపించుకో ..." అంటూ డోర్ వైపు నడచింది ...
అభి ఒక్క ఉదుటున ఆమెని పట్టుకొని తన వైపుకి లాక్కున్నాడు ... ఆమెని గట్టిగా రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాడు .. "Am not going to let you leave... " అన్నాడు బలవంతంగా ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టుకుంటూ ...
అతన్ని లాగి చెంప మీద కొట్టింది ...
"నిన్ను ఎక్కడికీ వెళ్ళనివ్వను... నువ్వు లేకపోతే నేను ఉండలేను .. నువ్వు నాతో పాటే ఉంటున్నావ్  ... ఎప్పటికీ .. ఇంకో పది కొద్దిసేపట్లో మొదటి సంవత్సరం రాబోతుంది ... మనం కొత్తగా కొత్త సంవత్సరానికి విషెస్ చెప్దాం ... " అంటూ బలవంతంగా ఆమెని ఎత్తుకొని బెడ్రూం వైపు తీసుకెళ్ళాడు ...వెళ్లి అక్కడ ఉన్న కబోర్డ్ డ్రాయర్ ఓపెన్ చేశాడు ...

                                                               *******
జనవరి 2nd, 2007

"He might not be sick as you think... He might not be a psycho as you think... He might be in love with u so deeply that he lost himself... " అన్నాడు అన్యమస్కంగా ...
ఆమె అతని వైపే చూస్తుంది ..
"అతను నిన్ను పిచ్చివాడిలా ప్రేమించాడేమో ... ఆ ప్రేమని నువ్వు అర్థం చేసుకొని ఉండాల్సింది .. అతని ప్రాబ్లెం ఏమిటోకనుక్కొని ఉండాల్సింది ..." అన్నాడు నెమ్మదిగా
"అతను ఒక మదమెక్కిన మృగం .." అంది .. ఆమె కళ్ళు ఎర్రగా నిప్పులు చెరుగుతున్నాయి ...
"షటప్ ..." అన్నాడు అప్రయత్నంగా ...
"ఏం .. ఎందుకంత కోపం... నీ గాళ్ ఫ్రెండుతో నువ్వు కూడా అలానే ప్రవర్తించావా?.. ఆమెని టార్చర్ పెట్టావా?..నిజం చెప్పు .. అందుకే నువ్వు ఇది తప్పు అని ఒప్పుకోలేకపోతున్నావు ..."
"అది నీకు అనవసరం ... నేను వెళ్తున్నాను ..." అంటూ వెనక్కి తిరిగాడు
"నువ్వేక్కడికీ వెళ్ళలేవు ..."
"వాట్ ??"
ఇంతలో డోర్ బెల్ మ్రోగింది ...
అభి వడివడిగా వెళ్లి డోర్ ఓపెన్ చేశాడు ...
                       
                                        **********
జనవరి ఫస్ట్ 2008....

"అభి అంకుల్..." అంది పదేళ్ళ అమ్ములు ..
అతని ప్రక్కనే కూర్చొని ఉంది అమ్ములు ...
అమ్ములు కళ్ళలోకి చూడలేకపోతున్నాడు అభి ...
"నన్ను క్షమిస్తావా అమ్ము ..." అన్నాడు  ... అతని గొంతు బాధతో వణికిపోతుంది ..
"అమ్మ ఏడుస్తుంది అంకుల్... I hate you for that... నేను అమ్మ లేకుండా ఒక్క రోజైనా ఉన్నానా .. అమ్మ కూడా అంతే ... ఇప్పుడు నీ వల్ల ..."
"అందుకే నేను ఇంకా నరకం అనుభవిస్తున్నాను ..."
                                                                     ******
జనవరి 2nd, 2007

"అమ్ములు ..." అన్నాడు తెల్లబోయి ...
"అంకుల్ ... అమ్మ ఎక్కడికో వెళ్ళింది ... ఇంటికి తాళం వేసి ఉంది .. అందుకే ఇక్కడికి వచ్చా .." అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది ....
అభికి ముచ్చెమాటలు పోశాయి ... 'వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోవాలి ..' అనుకొని ఆ అపార్టుమెంట్ నుంచి బయటకి వచ్చి తన అపార్టుమెంటుకి వెళ్లాడు ...
మెల్లిగా నడుచుకుంటూ ... బెడ్రూం దెగ్గర ఆగాడు ...
మెల్లిగా డోర్ తెరుచుకొని లోపలి వెళ్లాడు ...
ఆ బెడ్ మీద హాయిగా నిద్రపోతుంది ఆకాంక్ష ...
అతను వెళ్లి ఆమె ప్రక్కనే పడుకొని ఆమెని కౌగిలించుకున్నాడు
"అకీ ... మై లవ్ ... నన్ను విడిచి నువ్వు ఉండలేవురా ... అందుకే నిన్ను నాతో పాటే ఉంచుకున్నాను ... ఐ లవ్ యు డార్లింగ్ ... నీకు నా మీద కోపంగా ఉండొచ్చు ... కానీ నీ మీద నాకు ఉన్న ప్రేమ ఆ కోపాన్ని చల్లార్చుతుంది .. నువ్వెప్పటికీ ఇలాగే నాతో పాటు ఉండాలిరా ... "
ఇంతలో బెడ్రూం తలుపు చప్పుడు అయింది ...
వెళ్లి తీశాడు ... ఎదురుగా ... ప్రియ..
"ప్రియా ..." అన్నాడు విస్మయంగా
మెయిన్ డోర్ వైపు చూశాడు ... లోపలి నుంచి బోల్ట్ వేసే ఉంది ..
ముచ్చెమటలు  పోశాయి .. స్టన్ అయ్యి ఆమె చూస్తున్నాను ...
"ఎలా వచ్చావు?" అన్నాడు .. గొంతులో వణుకు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది ...
"ఇది నీకు ఇద్దామని .." అంటూ అతనికి చూపించింది ... రివాల్వర్ ...
"ఇది నాది కాదు ... ముందు వెళ్ళు ఇక్కడి నుంచి ..."
"ఇది నీదే .. నా బెడ్రూంలో కబోర్డ్ డ్రాయర్ లో ఉంది ... మీది మీకు ఇచ్చాకే .. నేను వెళ్తాను ..."
                                                                *******
జనవరి 1, 2007.
దాదాపు ఒంటి గంట...
అభి బయటకి వచ్చాడు ...
కారిడార్ లో అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాడు ...
"హ్యాపీ న్యూ ఇయర్ అంకుల్ .." అంటూ దూరం అరిచింది అమ్ములు అతన్ని కారిడార్ లో చోడగానే ...
అతను సమాధానంగా చెయ్యి ఊపాడు ..
"అంకుల్ ఆకాంక్ష అక్క కూడా ఇక్కడే ఉంది కదా, తనకి కూడా విషెస్ చెప్పివస్తా ..." అంటూ అతని ఫ్లాట్ లోకి పరిగెత్తింది ..
అభి కి ఒక్కసారిగా గుండెజారింది ...
అభి వెంటనే వేగంగా పరిగెత్తాడు లోపలికి.... అమ్ములు ఆల్రడీ బెడ్రూం లో ఉన్న ఆకాంక్ష దెగ్గర ఉంది ...

                                                               ******

జనవరి 3, 2007.

అపార్టుమెంట్ ముందు పోలిస్ జీప్ ఆగింది ...
అక్కడ ఉన్న వాచ్మెన్ దెగ్గరికి వచ్చి "ఇందాక ఫోన్ చేసింది నువ్వేనా?" అని అడిగాడు ఇన్స్పెక్టర్
"అవును సార్ ..."
"సరే...బాడీ ఎక్కడ?"
"పైన వాటర్ ట్యాంకులో ... బాగా వాసన వస్తుండటంతో అనుమానం వచ్చి చూసి మీకు కాల్ చేస్తున్నా .."
"ఓకే ... నాతో పాటురా ..."అని అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ ని కూడా రమ్మని సైగ చేశాడు ...
వాటర్ ట్యాంక్ దెగ్గరికి రావడంతోనే బాడ్ స్మెల్ వస్తుండటంతో ముక్కులకి కర్చీఫులు కట్టుకొని ట్యాంక్ ఓపెన్ చేసారు ...
కానిస్టేబుల్స్ బాడీని బయటకి తీసారు ...
"ఈ బాడీ ఎవరిది?" అడిగాడు ఇన్స్పెక్టర్ వాచ్మెన్ ని
"ఇది అమ్ములు అనే అమ్మాయిది ... నాలుగో ఫ్లోర్ లో ఉంటారు వాళ్ళు .. మూడు రోజులుగా కనిపించడం లేదని కంప్లైంట్ కూడా ఇచ్చారు పోలిస్ స్టేషన్ లో ..." అన్నాడు వాచ్మేన్ ..
"అవును .. గుర్తుంది .. విషయం పాప తల్లితండ్రులకి తెలుసా?" అడిగాడు ఇన్స్పెక్టర్
"లేదు సార్.. నేను చెప్పలేదు .. అంత దైర్యం రాలేదు .. చూడగానే మీకు కాల్ చేశాను అంతే ... పాపం ఈ పాప అంటే ఆ తల్లికి ప్రాణం సారూ .. ఆమె భర్త కూడా ఈ మధ్యే చనిపోయారు .."
"చూస్తె గొంతు నులిమి చంపేసినట్లున్నారు ..." అని ఇన్స్పెక్టర్ అంటుండగా "సార్ .. ఈ రింగ్ దొరికింది ట్యాంక్ ప్రక్కన" అని చూపించాడు వాచ్మెన్ .. రింగ్ మీద AKI అని రాసి ఉంది.
"ఇది ఎవరిదై ఉంటుంది .." అన్నాడు ఇన్స్పెక్టర్
"నాకు తెలిసి ఇది అభిరాం గారిది అయి ఉంటుంది .. AKI అంటే ఆయన గాళ్ ఫ్రెండ్ పేరు .. ఆకాంక్ష .." అన్నాడు వాచ్మెన్
"ఓకే ... అతని ఫ్లాట్ ఎక్కడ ... "
"నాలుగో ఫ్లోర్ లోనే 402 ... అమ్ములు వాళ్ళ ఫ్లాట్ ప్రక్కన.."
"ఓకే..అతని ఫ్లాట్ కి వెళ్దాం పదండి .."

డోర్ బెల్ ఎన్ని సార్లు రింగ్ చేసినా ఎవరూ ఓపెన్ చెయ్యడం లేడు ...
"ఎందుకు.. ఎవరూ ఓపెన్ చెయ్యడం లేదు..."
"ఏమో సార్... అభిరాం గారు రెండు రోజుల నుండి ఇంట్లోనే ఉంటున్నారు .. ఏమైనా హెల్త్ ప్రాబ్లం ఏమో అనుకున్నాను .. ఆయనగారికి ఆకాంక్ష గారి గొడవలు అయాయి అని తెల్సింది సార్ .." అన్నాడు
"ఓకే .. నాకేదో అనుమానంగా ఉంది... లెట్స్ బ్రేక్ ద డోర్ .. అవునూ ఆ ప్రక్కన 403 ఫ్లాట్ ఎవరిదీ .." అడిగాడు ఇన్స్పెక్టర్ ..
"ఎవరూ ఉండటం లేడు సార్... ఆరు నెలలుగా ఆ ఫ్లాట్ ఖాళీగానే ఉంది ..."
"ఓహ్ ..."

                                                                        ******
జనవరీ ఫస్ట్ 2008
ఫ్లాట్ నెం 402

ఫ్లాట్ లో ఉన్న స్టూడెంట్స్ అందరూ గోల గోల చేస్తున్నారు ...
మందు తాగి ... డ్యాన్స్ వేస్తున్నారు ...
"సైలెన్స్ గైస్ ..." అంటూ అరిచాడు అశోక్
"ఎంజాయ్ చేస్తుంటే సైలెన్స్ అంటావేంట్రా బాబూ.." అన్నాడు ఒకడు 
"నేను ఇప్పుడు చెప్పబోయేది ఇంకా బాగుంటుంది ... నేను మీకు చెప్పాను కదా ఈ రోజు ఒక ఇంట్రస్టింగ్ విషయం చెప్తాను అని .." అన్నాడు 
"అదేంటో చెప్పరా తొందరగా ..." అన్నారు అందరూ
"ఓ కే ... ఈ ఫ్లాట్ లో సరిగ్గా సంవత్సరం క్రితం .. అంటే 2007 న్యూ ఇయర్ రోజున ... హత్య జరిగింది .." అన్నాడు 
"హత్యా .. ఏంట్రా బాబూ .. ఈ టైం లో ఇలాంటివి చెప్తున్నావ్ .."
"హత్య జరిగిన టైం కూడా ఇదే ... అందుకే చెప్తున్నా " అన్నాడు కన్ను కొట్టి ...
"అలాంటి ఫ్లాట్ లో నువ్వెందుకు దిగావ్ రా ..." అన్నాడు ..
"నాకు ఎలాంటి భయాలు లేవులే ..." అన్నాడు అశోక్
"అసలు ఏం జరిగిందో చెప్పరా .."
"ఇదే ఫ్లాట్ లో అభిరాం లో అనే అతను ఉండేవాడు ... అతనికి ఆకాంక్ష అనే గాళ్ ఫ్రెండ్ ఉండేది .. ఇద్దరికీ సంవత్సరం క్రితం ఇదే రోజున ఎదో పెద్ద గొడవ అయిందట ... తను ఆమెని రివాల్వర్ తో కాల్చాడు ...కాల్చి అదిగో కనిపిస్తుందే అదే బెడ్రూంలో మూడు రోజులు పాటు ఉంచుకున్నాడు .. రోజూ ఆ శవం ప్రక్కనే పడుకునే వాడట.. హీ ఈజ్ ఏ సైకో టైప్ ... ఆ శవాన్ని ప్రక్కింటి పాప చూసిందని ఆమెని చంపి టెర్రస్ పైనున్న వాటర్ ట్యాంక్ లో పడేసాడు ..." అన్నాడు 
"ఓ మై గాడ్ ... ఎవడ్రా బాబూ వాడు .. ఇంతకీ వాడిని అరెస్ట్ చేసారా?" అన్నాడు ఒకడు ...
"లేదు ... అతను తన గాళ్ ప్రెండ్ ని చంపిన మూడు రోజులు తర్వాత ఎవరి చంపేశారు తనని ... పోలీసులు తలుపులు బ్రేక్ చేసి ఓపెన్ చెయ్యగా అభిరాం బాడీ, ఆకాంక్ష బాడీ బెడ్రూంలో కనిపించాయి ... ఆ తర్వాతే ఇవన్నీ బైటకి వచ్చాయి "
"ఎలా?.. ఎవరు చంపారు తనని?"
"ఎవరో పాయింట్ బ్లాక్ మీద కాల్చారు ... ఆ చంపింది ఎవరు అన్నది ఇప్పటిదాకా తేలదేదు ... యు నో .. ఆ రివాల్వర్ మీద ఫింగర్ ప్రింట్స్ కూడా లేవట .. అదే రివాల్వర్ తో అంతకముందు అభిరాం ఆకాంక్షని చంపాడు ... అభిరాంని చంపింది ఎవరో ఇంతవరకు పోలీసులు కూడా కనిపెట్టలేదు .. పక్క ఫ్లాట్ లో అపుడప్పుడు ఎవరో అరుచుకుంటున్నట్లు గొంతు వినిపించేదట వాచ్మెన్ చెప్పాడు ..."
"మై గాడ్ ..."
ఇదంతా వాళ్ళ ప్రక్కనే ఉండి వింటూ ... నవ్వుకుంటూ బెడ్రూం వైపు వెళ్లాడు అభిరాం ... అతను అక్కడ ఎవ్వరికీ కనిపించడు ....

                                          **** THE END *****


                                                                                        Yours Ramakrishna Reddy Kotla

Wednesday, December 22, 2010

ఓ రోజు రాత్రి రైల్లో...

నడికుడి స్టేషన్ వచ్చింది ....
ట్రైన్ దిగాను .... బద్ధకంగా వళ్ళు విరుచుకొని, ఆ రాత్రి జరిగిన సంఘటన గుర్తుకువచ్చి కంపార్టుమెంటు బయట అతికించిన చార్ట్ చూశాను .. ఆశ్చర్యం వేసింది ... మళ్ళీ చూశాను మొత్తం ... భయం వేసింది ... మళ్ళీ చూశాను ... లేదు .. చార్ట్ లో నా పేరు లేదు ... నాకు సర్రున వెన్నులో వణుకు మొదలైంది రాత్రి జరిగింది తలుచుకోగానే .. లక్ నా పక్కన ఉండకపోతే ఎలా బుక్ అయ్యేవాడినో తలచుకోగానే ...........

                              ****** పన్నెండు గంటల క్రితం ******

శబరి ఎక్సుప్రెస్ మరికొద్ది సేపట్లో ప్లాటుఫారం మీదకి రానున్నదనే అనౌన్సుమెంటు విని బ్యాగ్ భుజానికి తగిలించుకొని రెడీగా ఉన్నాను ....
ట్రైన్ వచ్చాక ఎక్కి, నా బెర్త్ ఎక్కడుందో చూసుకుంటూ వెళ్తున్నాను ... అది అర్థరాత్రి కావడంతో నంబర్లు సరిగ్గా కనిపించడం లేదు, అందరూ మంచి నిద్రలో ఉన్నారు ...
నేను సెల్ లైట్ తో నంబర్లు చూసుకుంటూ వెళ్తుంటే నా నంబర్ కనిపించింది ... కానీ ఆ బెర్త్ లో ఒకావిడ పడుకొని ఉంది ... అది నా బెర్తేనా అని మళ్ళీ చూసుకున్నాను నా టికెట్ లో ... అవును అది నా బెర్తే అని రూడీ చేసుకున్నాక, ఇక ఆమెని లేపక తప్పదు అని .. మెల్లిగా తట్టి లేపాను .... ఆమె నిద్రలో ముఖం అదోలా పెట్టి వింతగా చూసింది నా వైపు ...
"ఈ బెర్తు నాది?" అన్నాను
"కాదు ఇది మాదే... " అని మళ్ళీ పడుకుంది ...
ఈవిడెంట్రా బాబూ అనుకొని మళ్ళీ లేపి, నా టికెట్ చూపించి "ఇదిగో చూడండి... ఇది నాకు అలాట్ చేసిన బెర్త్ ..." అన్నాను.
"నువ్వేంటయ్యా బాబూ ... ఇది మా బెర్తు ... ఒకసారి నీ టికెటే చెక్ చేస్కో ..." అని ఆవులిస్తూ చెప్పి పడుకుంది ...
ఇదెక్కడి గోలరా బాబూ అనుకొని .. ఇక లాభం లేదనుకొని "మీ టికెట్ చూపించండి .." అన్నాను ఆమెని మళ్ళీ లేపి ..
"ఏంటయ్యా బాబూ నీ గోల అర్థ రాత్రి ..." అంది చిరాగ్గా
"అప్పనంగా నా బెర్తు మీద పడుకోడమే కాకుండా నాది గోల అంటావా ... చూపించు టికెట్ .." అన్నాను నాకు తిక్కరేగి ..
"టికెట్ నా దెగ్గర లేదు ... మా ఆయన దెగ్గర ఉంది ..." అంది
"ఎక్కడున్నాడు మీ ఆయన ... " అన్నాను చుట్టూ చూస్తూ ..
"వేరే కంపార్టుమెంటులో ... " అంది ...
"అలాగా ... అయితే వెళ్లి టికెట్ తీసుకురా .. అప్పటిదాకా నేను ఈ బెర్తు మీదే కూర్చుంటా .."  అని ఆ బెర్తు మీద కూర్చున్నాను ...
ఆమె అసహనంగా నావైపు చూసింది ... నేను మటం వేసుకొని మరీ కూర్చున్నా ఆమె బెర్తు మీద ... ఇక తప్పదని లేచి వెళ్ళింది వాళ్ళ ఆయన దెగ్గరకు ... నాకు ఒక వైపు నిద్ర ముంచుకు వస్తుంది .. 'ఈ ఎదవ గోల ఏంట్రా బాబూ' అనుకున్నాను ...

ఒక పదినిముషాలు అయ్యాక వాళ్ళ ఆయనతో వచ్చింది ...
"ఇదిగోనండీ ఈ అబ్బాయే .. " అని నా వైపు చూపించింది ...
"చూడు బాబూ ... ఈ సీట్ మాదే .. ఇదుగో టికెట్ .." అని చూపించాడు ... నాకు మైండ్ బ్లాక్ అయ్యింది ... సేం సీట్ .. సేం కోచ్ ... హౌ .. హౌ ఈజ్ ఇట్ పాసిబుల్ ...
"అదేంటి... ఇద్దరికీ ఒకే సీట్ ఎలా ఇచ్చారు .. " అన్నాను ఆశ్చర్యపోతూ ...
"మీ టికెట్ చూపించండి .." అన్నాడు వాళ్ళ ఆయన ... నేను చూపించాను .. తను కూడా చూసి, అవును నిజమే అని కాసేపు ఆశ్చర్యపోయాడు ...
"చూడు బాబూ ... తనకి వంట్లో కూడా బాలేదు .. తనని ఈ బెర్తులోనే పడుకోనివ్వు ... మీరు టీసీని వెళ్లి కలిసి చెప్పండి.. ఆయన మీకు ఇంకో బెర్తు అరేంజ్ చేస్తాడు .." అని ఒక ఉచిత సలహా పడేసి వెళ్ళిపోయాడు ...
నాకు మెంటలెక్కింది ... ఆ ఆంటీ ఏమో హాయిగా బెర్త్ ఎక్కి కునుకు తియ్యడం స్టార్ట్ చేసింది ...

నాకు ఏం చెయ్యాలో అర్థం కాలేదు ... ట్రైన్ వేగంగా పరిగెడుతుంది.. లోపలా అంతా చీకటి ... ఇప్పుడు ఆ టీసీ గాడిని ఎక్కడ పట్టుకోవాలి ...
టీసీ గాడికోసం  వెదకడం మొదలెట్టాను... వాడు ఎక్కడా కనిపించలేదు ... నాకు ఓ వైపు నిద్ర... రెండో వైపు అసహనం ... మూడో వైపు కోపం .. నాలుగో వైపు నా మీద నాకే "థూ దీనెమ్మ జీవితం .." అనే ఫీలింగ్ కలగలిపి వచ్చాయి .. రైల్వే నాకోడుకులని బండ బూతులు తిట్టుకున్నాను  .... లల్లూ గాడి బొజ్జ భళ్లు మని పగిలిపోవాలి అని ఇష్టదైవాన్ని కోరుకున్నాను ...

ఏం చెయ్యాలో వెన్నపోక (పాలు ... పెరుగు .. ఇంతకముందే అయోపోయాయి .. సారీ), డబ్బులు పెట్టి సీట్ రిజర్వ్ చేసుకొని దిక్కులేని వాడిలా అటూ ఇటూ తోరుగుతున్న నా మీద నాకే ఓ క్షణం జాలి కలిగింది ... నాకే కాదు అక్కడ ఉన్న ఒక అబ్బాయికి కూడా జాలి కలిగింది అనుకుంటా .. "హలో ..." అన్నాడు ... ఆడు ఇంకా పడుకోలేదు అనుకుంటా 
"హాయ్ ..." అన్నాను 
"ఇందాక అక్కడ మీ కాన్వర్సేషన్ విన్నాను.. ఇద్దరికీ ఒకే సీట్ ఎలా ఇచ్చారో ఈ రైల్వే వాళ్ళు .. కంప్యూటర్లు కూడా తప్పులు చేస్తుంటే మనం ఏం చెయ్యగలం చెప్పు బాస్ .. " అన్నాడు
"నిజమే ... " అన్నాను
"మీరేమి కంగారు పడకండి ... పాపం మీకు బాగా నిద్ర వస్తున్నట్లుంది... మా దెగ్గర ఓ బెర్త్ ఖాళీగా ఉంది ... మేము నలుగురం రిజర్వ్ చేయించుకున్నాం .. కానీ మా ఫ్రెండ్ ఒకడు ట్రైన్ మిస్ అయ్యాడు .. సో మీరు ఆ బెర్త్ తీసుకోండి .." అన్నాడు
"అవునా ... చాలా థాంక్స్ బాసు ..." అన్నాను కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా.. అప్పుడు వాడు నాకు అభయమిచ్చే ఆపత్భాందవుడిలా అనిపించాడు...
ఇక వాడు చూపించిన బెర్తులో పడుకొని ... ప్రొద్దున నడికుడి స్టేషన్ వచ్చాక దిగాను .. మధ్యలో టీసీ నాకొడుకు వస్తాడేమో నాలుగు కడిగేద్దాం అని చూసాను ... వాడు రాలేదు ...

                                                                   ***********
చార్టులో నా పేరు ఎందుకో లేదో బుర్ర బద్దలు కొట్టుకున్నా నాకు అర్థం కాలేదు...
రిజర్వ్ చేయించుకుంటే చార్ట్ లో ఉండాలి కదా ... ఎందుకు లేదు ... 
ఆ ప్రక్క ఊరిలో ఉండే మా మామయ్య వాళ్ళ అబ్బాయి పెళ్ళికి వెళ్తున్నాను అప్పుడు ... వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లానే కానీ నాకు ఇదే ఆలోచన ...
మా అన్నయ్య రైల్వే లో స్టేషన్ మాస్టర్ గా పని చేస్తున్నాడు .. ఆయన కూడా పెళ్ళికి వచ్చాడు .. ఆయన దెగ్గరికి వెళ్లి అడిగాను .. ఇలా నేను రిజర్వ్ చేసుకుంటే, నా పేరు చార్ట్ లో లేదు ... అదే సీట్ వేరే వాళ్ళకి అలాట్ చేసారు .. ఇలా ఎందుకు జరిగింది అని అడిగాను ...
"అలా జరగదు, ఏది నీ టికెట్ చూపించు .." అన్నాడు 
నేను చూపించాను ... ఆయన చాలా పరిశీలనగా చూసి బాగా ఆలోచించాడు ...
"నువ్వు ట్రావాల్ చేసింది నిన్న రాత్రి కదా .." అన్నాడు
"అవును.. కావాలంటే డేట్ చూడండి పదమూడు ఫిబ్రవరీ ..." అన్నాను 
"అవును ... కానీ నువ్వు ఇక్క ఒక పాయింట్ మిస్ అయ్యావ్ .." అన్నాడు
"ఏంటది .." అన్నాను
"నిన్న పదమూడే ... కానీ నీ ట్రైన్ తిరుపతిలో డిపార్చర్ అర్థరాత్రి పన్నెండు గంటల అయిదు నిముషాలకి .. అంటే ట్రావల్ డేట్ పద్నాలుగు అవుతుంది ... కానీ నువ్వు పదమూడుకి చేయించావ్ .. ఒక్క అయిదు నిముషాల గ్యాప్ లో డేట్ మారిపోయింది .. అది నువ్ గమనించలేదు .. చాలామంది ఇలాంటి తప్పులు చేస్తుంటారు ...రాత్రి ప్రయాణం అనగానే ఆ రోజు డేట్ కే రిజర్వ్ చేస్తుంటారు .. కానీ టైం కూడా గమనించాలి ... పన్నెండు దాటితే మరుసటి రోజు కింద లెక్కే కదా ... సో ఈ ఈవిధంగా నిన్న నువ్వు టికెట్ లెస్ ట్రావెల్ చేసావ్ .. టీసీ చూడలేదు కాబట్టి బతికిపోయావ్ లేకపోతే వాడు నీకు బాగా ఫైన్ వేసేవాడు తెల్సా .." అన్నాడు 
నాకు దిమ్మ తిరిగి మైండ్ బ్లాక్ అయింది ... మరొక్కసారి నా టికెట్ చూసుకొని ... ఆ ఆంటీ ని తలచుకొని "థూ దీనెమ్మ జీవితం.." అనుకున్నాను ..



Saturday, December 4, 2010

ఏమైంది ఈ వేళ... ఏంలేదు ... జస్ట్ పిచ్చెక్కింది.. కాస్త మెంటల్ కూడా కలిసింది ...

ఇప్పుడే "ఏమైంది ఈ వేళ" సినిమా చూశాను ... వెంటనే నాకు అనిపించింది "అసలు ఏమైంది నాకీ వేళ ..పిచ్చెక్కిందా" అని....
ఆ సినిమా చూసి మెంటల్ ఎక్కి ఈ టపా రాస్తున్నా, సో ధైర్యం ఉన్న వాళ్ళే చదవండి.

అసలు ఆ సినిమా ఏంటి ... ఆ క్యారక్టర్స్ ఏంటి??... అసలు ఒక ఫ్యామిలీ మొత్తం వెళ్తే తలెత్తుకొని ఆ సినిమా చూడగలదా?..  టైటిల్ మాత్రం "ఏమైంది ఈ వేళ?"... సినిమా మొత్తం బూతు కావ్యం... ఎండింగ్ లో కొంచెం క్లాస్ కోటింగ్ ... చిన్న షుగర్ కోటింగ్ లాంటిది అన్నమాట ...

అసలు శేఖర్ కమ్ముల గాడ్ని పట్టుకొని తన్నాలి, ఆ తొక్కలో వరుణ్ సందేశ్ గాడ్ని హీరో చేసినందుకు ... వాడు హీరో ఎంటండి బాబూ ... ఇన్ని సినిమాలు చేసినా, అన్నిట్లో ఒకే యాక్షన్ ... వాడిది ఒక్క సినిమా చూసి, మిగతా సినిమాలు చూడక్కర్లేదు ... ఈ సినిమాలో వాడ్ని చూసి ఒక కామ పిశాచిని చూసినట్లు అనిపించింది నాకు ... థూ ఇంకా వాడిని స్క్రీన్ మీద చూడాల్సిన ఖర్మ ఏంటి మనకు ...

ఇక పోతే ఆ డైరెక్టర్ ... వాడి పేరేంటో గుర్తురావట్లేదు, నిజంగా వాడు నాకు కనిపిస్తే, వాడ్ని చంపేసి నేను జైలు కెళ్ళిపోతా హ్యాపీగా ... థూ వాడి జీవితం... ఒక సినిమాని ఎలా ఎగ్జిక్యూట్ చెయ్యాలో తెలియకపోయినా పర్వాలేదు, కానీ అసభ్యకరంగా చూపించి సినిమాని నెట్టుకురావాలనుకోవడం ఉంది చూసారూ... దానికి వాడిని ఏం చేసినా పాపం లేదు... ఇప్పటిదాకా వచ్చిన సినిమాల్లో అసభ్యం లేదని నేను అనట్లేదు, కానీ దీనిలో ఆ చెత్త డైరెక్టర్ ఆ అసభ్యతని చూపడానికి ఎన్నుకున్న మార్గం నిజంగా నీచం... అమీర్పేట హాస్టల్స్ లో ఉండే అమ్మాయిల మీద ఆ బూతు జోకులు ఏంటి??... అమీర్పేట అమ్మాయిలందరూ ఆ టైపు అని తీర్మానించేశారు ఈ సినిమాలో... అమీర్పేటలో ఉండే అమ్మాయిలందరికీ తప్పనిసరిగా బాయ్ ఫ్రెండ్స్ ఉండాలంట... వాళ్ళు అర్థ రాత్రుళ్ళ దాకా ఫోనులో ముద్దులు పెట్టుకుంటూ ... ఫోన్ శృంగారం చేసుకుంటారట... రాత్రుళ్ళు బాయ్ ఫ్రెండ్స్ రూముల్లో గడిపి వస్తారట ... రాత్రుళ్ళు రోడ్ల మీద చీకటిగా ఉన్న ప్లేసుల్లో ముద్దులు ముచ్చట్లు వగైరాలు ... ఇంటర్నెట్ కేఫుల్లో సరసాలు ఆడుకుంటారట... ఇంకా ఎన్నో... హీరోయిన్ మొదటిసారిగా హాస్టల్ కి వచ్చినప్పుడు ఆ హాస్టల్ లో ఉండే అమ్మాయి ఏమంటుందో తెల్సా.. "బాయ్ ఫ్రెండ్ ఉండటం... అతనితో తిరగడం.. రాత్రుళ్ళు గడిపి ప్రొద్దున రావడం .. అర్థ రాత్రుళ్ళు గంటలు గంటలు ఫోన్ లో మాట్లాడటం... రూమ్ లో సెక్స్ గురుంచి చీప్ గా మాట్లాడుకోవడం ... ఇవన్నీ ఒక అమ్మాయికి అమీర్పేట్ హాస్టల్ కి వచ్చేదాకా ఉండవట... వచ్చిన తర్వాత అవే ఉంటాయట ..." పైగా "ఇంత స్టాండర్డ్ స్టాట్స్ మైంటైన్ చేస్తున్నావ్ నీకు ఇంకా బాయ్ ఫ్రెండ్ లేడా" అని అడుగుతుంది హీరోయిన్ ని  ... అసలు ఆ డైలాగ్ ఏ రకమైన మెసేజ్ పంపుతుంది యూత్ కి...  ఆ హాస్టల్ లో ఒక అమ్మాయి ఉంటుంది "అరియో బుడ్డీ ..." అని ఎదో అటుంటుంది... దాన్ని చూస్తే నాకు గూబ పగలగొట్టబుద్దవుద్ది ..

ఆ హాస్టల్ లో ఉండే ఒక అమ్మాయి ప్రొద్దునే రూమ్ కి వస్తే "నైట్ అంతా ఎక్కడున్నావ్ " అని హీరోయిన్ అడిగితే ... " నా బాయ్ ఫ్రెండ్ రూమ్ లో ఏ/సీ ఉందని అక్కడే పడుకున్నాను " అని చెప్తుంది ...అసలు ఆ సినిమా చూసాక, ఎవడైనా అమీర్పేట్ హాస్టల్ లో ఉన్న అమ్మాయి అంటే, ఎలా చూస్తాడు ... ఒక ఐటం లా చూస్తాడా లేదా?..  పైగా చివరిలో హీరో "హైదరాబాద్ లో ఉండే అమ్మాయిల్లో ఒక్కతి కూడా వర్జిన్ ఉండదు, మీ అమీర్పేట్ హాస్టల్ గురుంచి ఇంక అసలు చెప్పాల్సిన పని లేదు" అంటాడు... అప్పుడు మన హీరోయిన్" అమీర్పేట హాస్టల్ అమ్మాయిల గురుంచి చీప్ గా మాట్లాడకు ... నేను ఊరుకొను.." అంటుంది... అప్పటిదాకా అమీర్పేట హాస్టల అమ్మాయిలందరూ _____ లు అని చూపించిన దర్శకుడు, హీరోయిన్ చేత ఆ మాట అనిపించి తను ఏమీ తప్పుగా చూపించలేదు అని చెప్పలనుకున్నాడేమె...ఒక మైండ్ లెస్ డైరెక్టర్ తీసిన చీప్ సీన్స్ కి అమీర్పేట్ లో ఉండే అమ్మాయిలు ఎందుకు శిక్ష అనుభవించాలి ... అమీర్పేట్ లో ఉండే అమ్మాయిలే కావచ్చు, మరే ఇతర హాస్టల్ అమ్మాయిలు అయినా కావచ్చు, ఎవరి పర్సనల్ లైఫ్ వాళ్లది .. అందరూ అలాంటి వాళ్ళే అయ్యి ఉండాల్సిన పనిలేదు... అలాంటప్పుడు అందరినీ ఒక గాటిన కట్టేసినట్లు అమీర్పేట అమ్మాయిలందరూ అలాంటి వాళ్ళే అని ఒక సినిమాలో చూపించడం ఎంత వరకు సమంజసం... అసలు కొంచెం అయినా సామాజిక స్పృహ ఉందా ఆ దర్శకుడికి ...

ఇకమిగతా విషయానికి వస్తే హీరోయిన్.. ఎంత దరిద్రంగా ఆమె క్యారక్టర్ డిసైన్ చెయ్యాలో అంత దరిద్రంగా చేశాడు ...  ఒకసారి కాఫీకి కలుస్తారు హీరో హీరోయిన్లు ... అంతే వాళ్ళ ఫ్రెండ్షిప్ డవలప్ అయిద్ది ... ఇక్కడ నోట్ చెయ్యాల్సిన పాయింట్ .. ఫ్రెండ్షిప్ ... ఆ ఫ్రెండ్షిప్ గొడుగు కింద ...వాళ్ళిద్దరూ అర్థ రాత్రుళ్ళ దాక ఫోన్లు ... లేట్ నైట్ కలిసి రోడ్డు మీద తిరగడాలు ... హీరో అర్థ రాత్రి హీరోయిన్ హాస్టల్ కి వచ్చి ఎక్కడికో తీసుకెళ్ళిపోతాడు .. ఆమె ఆనందంగా వెళ్తుంది ... తర్వాత ఓ రోజు ఇంటర్నెట్ కేఫ్ లో ఆమె శరీరాన్ని పలు రకాలుగా ఆస్వాదిస్తాడు ... ఆమె ఆడ్డు కూడా చెప్పదు ... ఇంకో రోజు, కార్ లో ఎక్కడికో తీసుకెళ్ళి ... ఇరవై రెండేళ్లు ఆగాను, ఇక ఆగలేను అని ఆమెకి ముద్దు పెడతాడు ... ఆ తర్వాత పైత్యం ఇంకాస్త ముదిరి, వాడి రూమ్ మేట్ తో అంటాడు "నువ్వు ఆ రోజు రూమ్ కి తెచ్చుకున్న అమ్మాయికి ఫోన్ చెయ్యి, ఇక నా వల్ల కాదు నేను అర్జెంటుగా పాడాయిపోవాలి..." అని ... మరో రోజు హీరోయిన్ తో అంటాడు "ఇన్ని చేసాక, నేను తట్టుకోలేకపోతున్నాను... నాలో ఏవో రసాయనాలు ప్రవహిస్తున్నాయి ... మనం తప్పు చేసేద్దామా.. మా రూమ్ కి వస్తావా?" అంటాడు ... ఇక్కడ హీరోయిన్ వెంటనే "ఎస్ డార్లింగ్ చేసేద్దాం" అంటే హీరోయిన్ని మరీ ____ అనుకుంటారేమో అనుకున్నాడేమో డైరెక్టర్, ఆమెకి తర్వాత రోజు మార్నింగ్ దాక టైం ఇచ్చాడు ... ఆ తర్వాత రోజు మార్నింగ్ హీరోయిన్ హీరోకి కాల్ చేసి.. "సరే... ప్రేగ్నేసి ఏమీ రాదు కదా... " అంటుంది .. ఇక మన వాడు ఊరుకుంటాడా ... "అసలు అలంటి భయాలు నీకు అవసరం లేదు.." అన్నట్లు మాట్లాడి ... ఆమెని తన రూమ్ కి రప్పించుకొని ... ఆ తప్పు ఎదో చేసేస్తాడు .. ఇక్కడ మీరు గమనించాల్సింది ఏమిటంటే, హీరో హీరోయిన్ అప్పటిదాకా ప్రేమించుకోలేదు ... కనీసం లవ్ అనే టాపిక్ కూడా వాళ్ళ మధ్య రాలేదు... జస్ట్ ఫ్రెండ్స్ అనమాట ... కాని అన్ని పనులు కానిచ్చేసారు ... అంటే ఏంటి, ఫ్రెండ్షిప్ ముసుగులో ఎలాంటి పనులు అయినా చేసెయ్యొచ్చు అన్నమాట ... అది ఇక్కడ మన గ్రేట్ డైరెక్టర్ గారు చెప్పదలచుకున్న విషయం ... ఒక ఫ్రెండ్షిప్ ని ఇంత కన్నా నీచంగా చూపించడం మీరు చూసారా?.. విచిత్రం ఏమిటంటే పని పూర్తయ్యాక ... హీరో గారు హీరోయిన్ కి ప్రపోస్ చేస్తారు ... ఇంతకన్నా హాస్యాస్పదం ఇంకొకటి ఉందా... అప్పటివరకు ఆమెతో ఎంజాయ్ చెయ్యాలనే మోటివ్ తో ఉన్న వాడు, పని పూర్తయ్యాక పెళ్లి చేసుకోమని ప్రపోస్ చేస్తాడుట.... ఈ సీన్ లో తెలిసిపోతుంది అసలు ఆ డైరెక్టర్ గారి ప్రతిభ ఏంటో??..  సమాజంలో సవాలక్ష జరగొచ్చు, కానీ స్క్రీన్ మీద రియల్ లైఫ్ ని ప్రోజెక్ట్ చేసేప్పుడు కొంచెం సామాజిక స్పృహ కూడా ఉండాలి ...

అసలు ఈ సినిమా మొదటి నుంచి చివరి దాకా ఇలా చీప్ సీన్స్ తో నడిపించాడు ఆ దర్శకుడు .... బాబు నువ్వెవరో గాని నీకు శతకోటి దండాలు ... ఇంకెప్పుడు సినిమాలు తియ్యకు ... తీసినా కొంచెం చూసే జనాలని కూడా దృష్టిలో పెట్టుకో ... ఇప్పుడు ఒక ఫ్యామిలీ ఈ కళాఖండం చూస్తున్నారు అనుకోండి, వాళ్ళ మధ్య ఉన్న అమ్మాయి ఖర్మకాలి అదే అమీర్పేట హాస్టల్ లో చదువుతుంది అనుకొండి... అమీర్పేట కాకపోతే అంబరుపేట.. ఏదో ఒక హాస్టల్ లో చదువుతుంది అనుకోండి... ఆ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు వచ్చే సీన్స్ ని చూసి ఆ తల్లిదండ్రులు వాళ్ళ అమ్మాయి గురుంచి ఏమనుకుంటారు ... ఎలా కంగారు పడతారు?? ..ఇక ఈ అమ్మాయి సిగ్గుతో ముఖం ఎక్కడపెట్టుకోవాలి??... అసలు ఈ సినిమా చూసాక అబ్బాయిల దృష్టిలో అమీర్పేట హాస్టల్ అమ్మాయిలు అంటే వాళ్ళు ఎంత చీప్ గా చూస్తారో మీ విజ్ఞతకె వదిలేస్తున్నా... అసలు అవి నిజంగా జరుగుతూ ఉండొచ్చు, ఉండకపోవచ్చు... కానీ అవి అలా శక్తివంతమైన సినిమా మాధ్యమం ద్వారా చూపించడం ఎంత వరకు సమజసం... అది ఎలాంటి ప్రభావాన్ని యువతపై చూపిస్తుందో ఒక్కసారి ఆలోచించండి ...  అసలు ఈ సినిమాలో  ఒక్క అమ్మాయికి కూడా క్యారక్టర్ ఉన్నట్లు చూపించలేదు ఆ దర్శకుడు, ఇక మీరు అర్థం చేసుకోవచ్చు ఆ సదరు దర్శకుడి చీప్ మెంటాలిటీ ... 

నాకు నచ్చిన ఒకే ఒక్క విషయం ఈ సినిమా ఆవుట్ లైన్ స్టోరీ ... బట్ స్టోరీని ఎదో మొదటిలో చివరిలో టచ్ చేసి మిగతా మొత్తం ఈ బూతుతో నడిపించాడు ఆ గొప్ప దర్శకుడు... పెళ్లి చేసుకొని పరస్పర ఈగోల వల్ల విడిపోయిన జంట, తరువాత తమ కొత్త పార్టనర్స్ ని సెలెక్ట్ చేసుకునే క్రమంలో తమ మధ్య దాగి ఉన్న తమ ప్రేమని గుర్తించి, మళ్ళీ కలుసుకుంటారు ఇదీ స్తూలంగా కథ... ఇదే కథని ఏంతో అందంగా, సరయిన భావోద్వేగాలతో తెరకెక్కిస్తే ఒక గొప్ప సినిమా అవుతుంది... బహుసా అది ఆ దర్శకుడికి చేతకాలేదేమో, ఈ కథని నడిపించడానికి ఏవేవో చీప్ ట్రిక్స్... చీప్ సీన్స్ ... చీప్ క్యారెక్టర్స్ ని పెట్టాడు ... చివరికి సినిమా చూసిన వాళ్ళకి ఒక అసభ్యకరమయిన సినిమా చూసిన ఫీలింగ్ కలగకమానదు...  ఈ సినిమా చూసిన చిరాకు...తిక్క...మైండ్ బ్లాక్.... మెంటల్  లాంటి వివిధ వివిధ ఫీలింగ్స్ మధ్య ఈ పోస్ట్ రాశాను ... మీకు చదవడానికి ఏమైనా ఇబ్బంది కలిగిస్తే సారీ.... బట్ నాకు చెప్పాలనిపించింది ... చెప్పాను ....

                                                                                                    ---- మీ రామకృష్ణ

Thursday, November 18, 2010

Priscilla Presley and the Wooden House - 1

"Priscilla...."
"Yes, Kiran...."
"Wanna play with me? Let's go to wooden house"
"Am afraid I can't... He will kill me, if i play with you"
"Who?"
"Your Joseph uncle... He is mad at me.. He shouted at me not to see you again.."
 "He shouted at you??.. How dare he shout at my Priscilla.. If i see him shout at you again, I will kill him"
 She broke into tears... "why do u like me so much?" she asked him
"You are my world... you are the one with whom i can laugh, cry, play..... and die..."

                    
                                             ******* After 15 years **********

Late కల్నల్ శ్రీ భానుప్రకాష్ గారి ఇల్లు, ఆ ఊరికి దూరంగా ప్రకృతి అందాలకు దెగ్గరిగా, ఎప్పుడూ పక్షుల కిలకిలరావాలతో, ఇంటి ప్రక్కనుండి పారే సెలయేటి సరిగమలతో నిత్యం ప్రకృతి సంగీతం ఆలపిస్తూ ఉండేది...

ప్రశాంతతకి పుట్టిల్లుగా అనిపించే ఆ ఇంటిలో ఆ రోజు మాత్రం పరిస్థితి అందుకు పూర్తి  భిన్నంగా ఉంది...కల్నల్ గారి ఇంటినిండా పోలీసులు..హాల్లో రక్తపు మడుగులో జోసఫ్ మృతదేహం..
అదే రక్తపు మడుగులో కూర్చొని జోసఫ్ వైపు చూస్తూ "You killed my Priscilla...You deserve this ..." అని తన చేతిలో ఉన్న రక్తపు మరకల కత్తిని చూస్తూ "Only you understood my pain ..." అంటూ ఆ కత్తిని ముద్దుపెట్టుకున్నాడు సూర్యకిరణ్.
అది చూసిన ఎస్.ఐ అతన్ని కాలర్ పట్టుకొని లేపి "కానిస్టేబుల్స్ ఇతన్ని జీప్ లో ఎక్కించండి...." అంటూ ఆర్డర్ వేశాడు.
సూర్యకిరణ్ కి బేడీలు వేసి ఇంటి బయటకి తీసుకొచ్చి పోలీసు జీపులో ఎక్కించారు...
అతని మొహం క్రోధంతో ఎర్రబారి ఉంది... కళ్ళు నిప్పులు చిమ్ముతున్నాయి.... అతని ఒంటినిండా రక్తపు మరకలు..
పోలీసులు అతన్ని తీసుకెళ్తున్నప్పుడు కూడా అతని ముఖంలో ఎటువంటి భావాలు లేవు..
"Be here and complete the formalities...శవాన్ని పోస్ట్-మార్టంకి తరలించండి..ఘటనకి సంబంధిన అన్ని క్లూస్ జాగ్రత్తగా సేకరించండి .."అని వెళ్తూ అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ కి చెప్పాడు ఎస్.ఐ.

                                                            *****
సూర్య కిరణ్ ని కోర్టులో హాజరు పరిచారు....
కోర్టులో విచారణ జరగడానికి సిద్ధంగా ఉంది...
బోనులో నిలబడ్డ సూర్యకిరణ్ ని ఉద్దేశించి "మీ తరపున వాదించడానికి డిఫెన్స్ లాయర్ ఎవరైనా ఉన్నారా?" అంది జడ్జ్ రాధికా దేవి.
లేరన్నట్లుగా తల అడ్డంగా ఊపాడు సూర్యకిరణ్.
"ఓ.కె. పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్ గారు, మీరు వాదనని మొదలు పెట్టొచ్చు..." అంది.
పబ్లిక్ ప్రాసిక్యూటర్ చక్రధర్ లేచి నిల్చుని, బోనులో నిలబడ్డ సూర్యకిరణ్ వైపు ఓ సారి చూసి చిన్నగా భుజాలెగరేస్తూ నవ్వి, జడ్జ్ వైపు తిరిగి "యువర్ హానర్, ఈ కేసులో పెద్దగా వాదించడానికి ఏమీ లేదు... ఘటనా స్థలంలో దొరికిన క్లూస్ బట్టి సూర్య కిరణ్ అనబడే ఇతనే జోసఫ్ అనే వ్యక్తిని దారుణంగా హతమార్చాడు అనేది తెట తెల్లం అయింది ... మీరు కూడా ఆ క్లూస్ రిపోర్ట్స్ చూడండి .." అన్నాడు ...
కోర్టు బంట్రోతు ఆ రిపోర్ట్స్ ని జడ్జ్ కి అందజేశాడు ...
చక్రధర్ మళ్ళీ మాట్లాడుతూ "యువరానర్, ఇతనే హత్య చేశాడని రిపోర్ట్స్ చూస్తున్న మీకు అర్థమయ్యే ఉంటుంది ... కానీ ఎందుకు చేశాడు, అతని మోటివ్ ఏంటి అనేది కూడా మనం తెలుసు కోవాలి కాబట్టి నిందితుడిని ఇంటరాగేట్ చెయ్యడానికి అనుమంచించవలసిందిగా కోర్టు వారిని కోరుతున్నాను "
"గ్రాంటెడ్"

చక్రధర్ సూర్యకిరణ్ దెగ్గరికి వచ్చి "జోసఫ్ నీకు ఎలా తెలుసు?" అని అడిగాడు ..
"అతను మా నాన్నగారు నాకోసం నియమించిన గార్డియన్"
"ఓ.కే. అతన్ని అంత కిరాతకంగా చంపడానికి కారణం?"
"......."
"మిస్టర్ సూర్యకిరణ్, జోసఫ్ ని నువ్వే చంపావని చెప్పడానికి ఖచ్చితమయిన సాక్ష్యాధారాలు ఉన్నాయి... నువ్వు మౌనంగా ఉన్నంత మాత్రాన లేక ఖండించినంత మాత్రాన నీ మీద అభియోగం చెరిగిపోదు... ఇప్పుడు హత్య ఎందుకు చేశావో కారణం చెపితే, ఆ కారణాన్ని బట్టి నీకు పడే శిక్ష తీవ్రత ఆధారపడి ఉంది.. "
"జోసఫ్... నా ఒక్కగానొక్క స్నేహితురాలిని చంపాడు...నా ప్రాణాన్ని, నా ప్రపంచాన్ని, నా సంతోషాన్ని నాకు దూరం చేశాడు .." గద్గదమయింది సూర్యకిరణ్ గొంతు...
అది విన్న చక్రధర్ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు...  కోర్టులో ఉన్న జనాలు అందరు ఒక్కసారిగా ఒకరితో ఒకరు ఏదేదో మాట్లాడుకోవడం... జడ్జ్ ఆర్డర్ అనడం ఒకేసారి జరిగిపోయాయి....

"వాట్... జోసఫ్ నీ స్నేహితురాలిని చంపాడా? ఎప్పుడు చంపాడు? అది నువ్వు చూశావా?... ఎలా చెప్పగలుగుతున్నావు?"
"ఒక నెల క్రితం...నేను చూడలేదు ... కానీ నాకు తెలుసు"
"ఒక నెల క్రితం నీ స్నేహితురాలు చంపబడితే, నువ్వు అతనికి ఇన్ని రోజులుగా ఎటువంటి హానీ తలపెట్టకుండా నిన్న అతన్ని అతి క్రురంగా చంపడానికి కారణం?" అడిగాడు చక్రధర్.
"జోసఫ్ నా స్నేహితురాలిని చంపినట్లు నాకు నిన్నే తెలిసింది... ఒక నెల రోజులుగా ఆమె నాకు కనపడక పోయేసరికి పిచ్చెక్కిన వాడిలా అయ్యాను.. నరకయాతన అనుభవించాను.." అతని కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి...
"అదే ఎలా?... అందుకు ఏదైనా సాక్ష్యం ఉందా?"
"......."
"ఎవరా స్నేహితురాలు ... నీ ప్రేమికురాలా?...ఆమె పేరు?"
"అది మీకు అనవసరం... జోసఫ్ ని ఎందుకు చంపానో, చెప్పమన్నారు చెప్పాను ..."
"నువ్వు చెప్పేది నిజమని ఎలా నమ్మడం... " అంటూ జడ్జ్ వైపు చూసి "యువరానర్, జోసఫ్ క్రైమ్ రికార్డ్ తెలుసుకోవడానికి మీ సమ్మతం కోరుతూ, అందుకు పోలిస్ వారిని ఆజ్ఞాపించవలసిందిగా కోరుతున్నాను" అన్నాడు చక్రధర్...
ఇంతలో సూర్యకిరణ్ అందుకొని "జోసఫ్ నా స్నేహితురాలిని కిరాతకంగా చంపినట్లు మూడో కంటికి తెలీదు.. ఇంక పోలీసులకి ఎలా తెలుస్తుంది?.. అయినా ఈ హత్య నేనే చేసాను.. అందులో ఎటువంటి సందేహం లేదు.. నేనేమి పశ్చాత్తాప పడటం లేదు.. నేను ఎంత కఠిన శిక్షకైనా సిద్ధమే.. అటువంటప్పుడు ఇంక కారణాలు తెలుసుకొని ఏం చేస్తారు?" అన్నాడు.. 
"తెలుసుకోవలసిన బాధ్యత న్యాయస్థానానికి ఉంది..నువ్వు అతనిపై  వేసిన అభియోగానికి, ఆతనికి నేర చరిత్ర ఉందో లేదో తెలుసుకోవడం చాలా ముఖ్యం.. దర్యాప్తు చేసేందుకు అది సహకరిస్తుంది.." అన్నాడు చక్రధర్.
"గ్రాంటెడ్, సంబంధిత పోలిస్ అధికారి జోసఫ్ క్రైమ్ రికార్డ్ ని వచ్చే వాయిదాలో కోర్టు వారికి సమర్పించవలసిందిగా కోరుతున్నాను... The court is adjourned for the next week... అప్పటిదాకా ముద్దాయిని రిమాండ్ లో ఉంచవలసిందిగా పోలీసు వారిని ఆజ్ఞాపించడమయినది.." అంటూ పైకిలేచింది జడ్జ్ రాధికా దేవి.

                                                ******
జోసఫ్ పోస్టు మార్టం రిపోర్ట్ పోలీసులకి అందజేశాడు డాక్టర్..

"ఇక బాడీని వాళ్ళ కుటుంబీకులకి హ్యాండ్ ఓవర్ చెయ్యొచ్చు.." అన్నాడు డాక్టర్
"ఈయనకి ఒకే ఒక్క కూతురు ఉంది లండన్ లో ...ఇంకెవరూ లేరు ...ఆమెకి కబురు చేశాము... రేపు ప్రొద్దున ఆమె వస్తుంది.. ఆమెకి అప్పగించండి .." అన్నాడు ఎస్.ఐ.
"అలాగే..." అన్నాడు డాక్టర్.

                                             ******
"నేను సూర్య కిరణ్ ని కలవాలి" అందామె ఎస్.ఐ.తో పోలీసు స్టేషన్ కి వచ్చి
"మీరెవరు?" అన్నాడు ఎస్.ఐ.
"అయామ్ రేచల్... లాయర్ ని... అతను ఒప్పుకుంటే వచ్చే వాయిదాలో తన తరపున వాదించాలనుకుంటున్నాను... అందుకు అతనితో మాట్లాడాలి.." అందామె స్థిరంగా.
అది విన్న ఎస్.ఐ. పకపక నవ్వి "ఏంటి... వాడి వైపు వాదిస్తారా... నేరం కూడా ఒప్పుకున్నాడు కోర్టులో... వాడికి ఆల్మోస్ట్ శిక్ష ఖాయమయింది.. కేవలం ఆ శిక్ష ఎంత తీవ్రంగా ఉంటుంది అనేది మాత్రమే తేలాలి... ఇక మీరేం వాదిస్తారు ఇందులో..." అన్నాడు.
"చూద్దాం... మీరు అనుమతిస్తే, నేను అతనితో కొద్దిసేపు మాట్లాడుతాను .." అందామె
"అలాగే..." అంటూ కానిస్టేబుల్ వైపు తిరిగి "ఆ సూర్యకిరణ్ సెల్ కి తీసుకెళ్ళు మేడంని.." అన్నాడు 

కానిస్టేబుల్ రేచల్ ని సూర్యకిరణ్ ఉన్న సెల్ కి తీసుకువెళ్ళి, లాక్ ఓపెన్ చేసి ఆమెని లోపలి పంపి అతను బయటే నిల్చున్నాడు...
ఆ సెల్ లో ఒక మూల కూర్చొని ఉన్నాడు సూర్యకిరణ్... అతని ముఖంలో ఎదో బాధ... కోపం.. సర్వస్వం కోల్పోయినట్లు సూన్యంలోకి చూస్తున్నాడు ...
ఆమె నెమ్మదిగా అతని దెగ్గరికి వచ్చింది ...
"మిస్టర్ కిరణ్... " అందామె చిన్నగా
అతను ఆమె వైపు విచిత్రంగా చూశాడు ...
"నా పేరు రేచల్ .... నేను లాయర్ ని ...  నీ కేసు వాదించాలనుకుంటున్నాను .." అంది
ఒక భావరహితమయిన నవ్వు విరిసింది అతని పెదవుల పైన ....
"మీరు నాకు కొన్ని వివరాలు చెప్పగలిగితే ...."
"మీరు నా తరపున వాదించాల్సిన అవసరం లేదు ... నాకు ఈ జీవితం మీద ఎటువంటి ఇంట్రెస్ట్ లేదు... నాకు ఏ శిక్ష పడ్డా ఒకటే... " అన్నాడు
"కావచ్చు ... కానీ ఈ హత్య మీరు చేసిన కారణం నేను తెలుసుకోవాలి ... మీ స్నేహితురాలిని జోసఫ్ చంపారు అన్నారు ... ఆయనకి ఆ అవసరం ఎందుకు వచ్చింది... మీరు ప్రతీకారంగా జోసఫ్ ని అంత కిరాతకంగా చంపారు అంటే, ఆ స్నేహితురాలుకి మీకు మధ్య ఉన్న సంబంధం ఎలాంటిది?...మీకు జోసెఫ్ కి మధ్య రేలషన్ ఎలా ఉండేది?....ఇవన్నీ నేను తెలుసుకోవాలి.." అందామె చాలా స్థిరంగా ...
"అవన్నీ మీరు ఎందుకు తెలుసుకోవాలి... చెప్పాను కదా నాకు ఏ లాయర్ సహాయం అవసరం లేదని... సో, మీకు అవన్నీ చెప్పాల్సిన పని లేదు ..." అన్నాడు
"ఉంది మిస్టర్ సూర్యకిరణ్ ... చెప్పాల్సిన బాధ్యత మీకు  ఉంది... తెలుసుకోవలసిన అవసరం నాకు ఉంది ... Because Am Joseph's only daughter, Rachel.... "
ఆ మాట వినగానే నిశ్చేష్టుడై ఆమెనే చూస్తూ ఉండి పోయాడు సూర్యకిరణ్...
"సొంత తండ్రిని హతమార్చిన వాడికి మరణ శిక్ష పడాలని కోరుకోవాలి కానీ, ఇలా హంతకుడిని వెతుక్కొని మరీ వచ్చి సహాయం చేస్తాను అంటుంది ఎవరీ పిచ్చిది అనుకుంటున్నావా?..." అంటూ అతని వైపు చూసింది ...
అతను ఆమె వైపు చూడలేక తలదించుకుని ఉన్నాడు ....

"అందుకు మా నాన్న జోసఫ్ కారణం.. నేను మా నాన్నకి దూరంగా లండన్ లో ఉంటున్నా ఫోన్ చేసిన ప్రతిసారీ నీ గురుంచి ఎన్నో విషయాలు చెప్తుండేవాడు, అతను నీ గురుంచి నాకు ఎప్పుడూ చెప్పే మాటలే కారణం ... నీ ప్రవర్తన కారణం.. అన్నిటికీ మించి... ముఖ్యమయిన కారణం... మీ ఇంటి ప్రక్కన ఉన్న ఉడెన్ హౌజ్... అందులో ఉండే నీ ప్రాణ స్నేహితురాలు ప్రిసిల్లా ప్రెస్లీ." అంది రేచల్ జాగ్రత్తగా సూర్యకిరణ్ ని గమనిస్తూ...
ఆ మాట విన్న సూర్యకిరణ్ చివ్వున తల ఎత్తి ఆమె వైపు చూసాడు.. వణుకుతున్నట్లు ఉంది అతని దేహం.. వళ్ళంతా చెమటలు... అతని కనుపాప వేగంగా అటూ ఇటూ కదులాడుతుంది..  అతని కళ్ళ వెంబడి నీళ్ళు...
"ప్రిసిల్లా..... ఆమె గురుంచి నాకు తెలియాలి...మా నాన్న ఆమెని చంపాడు అని నువ్వు చేసిన అభియోగంలో నిజమెంతో నాకు తెలియాలి.. అందుకోసం నీ కేస్ నేను టెక్ అప్ చెయ్యాలి.. నీకేదో సహాయం చెయ్యడం నా ఉద్దేశ్యం కాదు.. మా నాన్న మీద నువ్వు చేసిన అభియోగం తప్పు అని నిరూపించండం.. అసలు నువ్వు మా నాన్నని చంపడం వెనుక ఉన్న అసలైన కారణం తెలుసుకోవడం..." అందామె తన వైపే చూస్తూ..
అతను ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు... మౌనంగా ఆమె వైపే చూస్తూ ఉండి పోయాడు...
"అసలు ప్రిసిల్లా ఎవరు? She is a British girl.. ఆమెకి నీకు ఎలా పరిచయం?" అడిగింది రేచల్...
"Your Dad... He killed my Priscilla....He killed my happiness...He destroyed my little world....Priscilla Presley.... She is my childhood sweetheart...." అతను చెప్తుండగా జాగ్రత్తగా అతన్నే గమనిస్తుంది రేచల్..

Meet you all with the much exciting second part, hold your breath till then ---- Ramakrishna Reddy Kotla